سلام کتی

katy85 — Sun, 06 Jul 2008 10:44:13 GMT

قسمت همانطوري که مي بايد رقم خورد

اسم من از ديباچه ذهنت قلم خورد

گرگ حریصي سالهايي در کمين بود

وپيکرم را قبل از اينکه تا شوم خورد

من آرزو کردم که راهم ساده باشد

اما به راهي بسته وپرپيچ وخم خورد

اين دختري که حرفهايش را بلد نيست

بر روي اسمش مهر شوم متهم خورد

تا کي ميان بيتهايش بغض باشد؟

بايد براي اين غزلها هم که غم خورد!

قسمت همانطوري که مي بايد رقم خورد

حالم ازين تکرار بي معني بهم خورد

سلام

در موقع نوشتن اين مطلب همچين توي حس بودم که يه سوسک خورشتي

پريد کنارم

يه جيغ بنفش کشيدم که تو تا صبح خوابت نبرد

ببخشید

katy85 — Mon, 05 May 2008 14:28:31 GMT

دلم گرفته از اينجا سفر کنم يا نه؟

از اينکه مي روم اورا خبر کنم يا نه؟

هزار بغض گرفته ميان حلقم بود

بروي حجم کویر تو تر کنم يا نه...

تمام چشم خودم را تمام بغضم را

از اين سياهي غربت حذر کنم يا نه؟

هزار نطفه درونم به گوش تا اينکه

نظر به نوع کثيف بشر کنم يا نه؟

ببينمش که بيايد عزيز و سرگردان

به خاطرات عجيبم گذر کنم يا نه؟

جواب قافيه ها را نمي دهد اين شعر

دلم گرفته از اينجا سفر کنم يا نه؟

يواش يواش تو قلبم خونه کردي...

katy85 — Sat, 16 Feb 2008 12:19:41 GMT

ذهن خودش را از شما پنهان نمي كرد

حسي اگر مي بود او كتمان نمي كرد

در اوج ترديد و يقين طرح خودش را

از اين طناب كهنه اويزان نمي كرد

يك صندلي ماند و زن ويك سقف سنگين

حتي عذابي رخنه در وجدان نمي كرد

بر روي تخت مه گرفته دختري كه

خود را ميان شعر سرگردان نمي كرد

هي دست و پا مي زد كه حرفش را بگويد

اي كاش حوا مي شد و عصيان نمي كرد

اي كاش زخمي كردن و زخمي شدن آه

كار عجيبي با دل انسان نمي كرد

و يك جنازه روي تختي جابجا شد

در ذهن او چيزي است كه پنهان نمي كرد

اولا كه تنبل نشدم همسر

دوما چو مردم نماند آزموديم ديو

katy85 — Fri, 11 Jan 2008 14:04:50 GMT

جلسات تجديد حيات

شش روح بر پوست سر گوينده

بيابان تنهايي

هيچ ماشيني تا فاصله پنجاه مايلي ديده نمي شود

ماه شيپوري از جاري شدن خورشيد خبر مي دهد

Meeting of renewal

Six ghost on Announcer"s skin

Loneliness desert

no one can be appear

fifty mile

Bugle moon

has a lot of news about sunrise

اي گاز !

اي يگانه ترين گاز

آن شراب مگر چند ساله بود؟!

صف طويل نان،پريدن برق سه فاز از كله ات وقتي آب يخ زده از تو لوله مياد بيرون !

قحطي بخاري برقي ! تغيير 460 درجه ي اخلاق اعضاي خانواده (تام و جِري)

فكر كوچ كردن به مناطق گاز دار!

...من و تو و خونه ي عروسكي كه انگار تو بهشتِ ، خودِ بهشت ، اونم طبقه هفتمش ...

katy85 — Sun, 15 Apr 2007 11:17:28 GMT

the summer of india

poisonous red snake

climbs the bare tree

old friends

inflation of cars

spots meet each other

something records on height

GOD never repeats daily

ARASHI SHIBORI

تابستان هند

مار سرخ سمي

از درختان برهنه بالا مي رود

دوستان قديمي

تورم ماشين ها

ذره ها به هم مي رسند

بر بلندي ها حفظ مي شود

خدا هر روز کار قبلي را نمي کند

سلام خوبيد من که خيلي خوبم

katy85 — Tue, 13 Mar 2007 13:13:31 GMT

JANE FISCHER

THE DUCK

faded brown kimono flapping inthe newly chilled wind

the bent and dry skinned woman creeps beside tne pond

she is wandering in a windowpane of thought

stooping where minuscule waves meet the too large shore

her oversized wedding ring slips carelessly to the ground

it will be retried by someone with elastic skin and silken threads

crumbling bread in her hand she throws it

on the waters mettalic surface

she throws it on the water and watches as a swan

and duck in dulge in battle for its life giving rights

her chapped lips curve into a secret smile

as the duck squawks it victorious cry

پيراهن قهوه اي کم رنگ با وزش سرد باد تکان مي خورد

زني با پوستي خشک و خميده به کنار برکه مي خزد

او درجامي از افکار غلت مي خورد

ودر جايي که موجهاي کوچک به ساحل بر مي خورند

خم مي شود

حلقه گشاد عروسي او بي توجه

به روي زمين رها شده

شايد کسي با پوستي صاف

وپيراهني ابريشمين انرا پيدا کند

نانهاي خرد شده در دستش

انها را بروي پوسته صاف اب مي پاشد

مي نگرد

به نبرد سخت قو و مرغابي براي زيستن

لبهاي ترک خورده اش به تبسمي باز مي شود

هنگاميکه مرغابي فرياد پيروزي را سر مي دهد

...........................................................................

واي مي ميرم من اگه عاشقت نباشم

katy85 — Thu, 08 Feb 2007 15:40:56 GMT

TODAY

WHEN you served me breakfast in bed this morning...you suddenly said you love me

without thinking i unknowingly returned the gesture...eventhough i didnt know if i felt it

BY lunchtime you were saying it again and this time i honestly said it back

As a matter of fact we said it a lot almost after every bite

Then at dinnertime

you mumbled when you said it

maybe you still had chicken in your mouth

But i hardly heard it clearly

I wonder what dessert will be

Maybe you will skip saying anything and be more concerned with your cake

امروز:

امروز صبح هنگاميکه صبحانه مرا به تختم اوردي،ناگهان گفتي که دوستم داري...بدون تفکر،با اشاره پاسخت را دادم،با اينکه

نمي دانستم انرا حس مي کنم يا نه؟

هنگام ناهاردوباره تکرار کردي که دوستم داري و اینبارمن صادقانه پاسخ دادم...!

جالب بود که ما اين جمله را بسيار تکرار کرديم تقريبا بعد از هر لقمه...

وقت عصرانه من پيشدستي کردم وگفتم دوستت دارم،اينبارهنگام جواب دادن من و من کردي!شايد بقيه جوجه اي که مي خوردي در دهانت بود؟

ولي هر چه بود به سختي پاسخت را شنيدم...

من نمي دانم براي شام چه پيش خواهد امد؟

شايد تو از گفتن طفره خواهي رفت و يا با کيک دسرت مشغول خواهي بود...

مي دونم تکراريه

ولي خیلي دوسش دارم

katy85 — Sat, 23 Dec 2006 13:37:27 GMT

SARA PHELPS

there was the time that our joined bodies

looked liked a map of newyork city

our arms and legs a complex form

right angles that came out from forged aveneues

and they make a new way for travel

we seem to have lost our sense of direction

at last we will accept the commen direction

i am east bound and you looked for west

and when our bodies have bowed to the earth

they reflect the parallel highways that never

broken off each other

and diviated pathes that never cross

لحظه اي امد که پيکرهاي بهم پيوسته ما

شبيه نقشه نيويورک بنظر رسيد

بازوها وپاهامان طرحي بهم پيچيده

زواياي راستي که از خيابانهاي جعلي

بيرون امده اند

وراه هاي جديدي را براي سفر هموار مي کنند

بنظر مي رسد حس راه يابي مان را گم کرده باشيم

ودست اخر راه پيشنهادي راپيش ميگيريم

من مرز شرق هستم و تو به دنبال غرب مي گردي

وپيکرهامان همانطور که بر خاک تعظيم کرده اند

بزرگراه هايي را منعکس مي کنند که هرگز همديگر را

قطع نکرده اند

و کورراه هايي هستند که کسي از انها عبور نکرده است

کي با من تو قصه هم بازي مي شه
کي به اين سادگي ها راضي مي شه

katy85 — Mon, 04 Dec 2006 12:36:49 GMT

snows melts childischly sticks like suger

numbs my naked fingers

winter

was apart of me before

i saw it throw down my shortdays here

frightened of this place which is not mine

arms are never long enough

to reach as far back aswe went

but turn your back

and cracked earthgrip with no intention

of released

Arthur nguyen

انگشتان بي حس و عاري از خونم

دانه هاي برف را که کودکانه ذوب مي شوند و

همانند شکر به انها مي چسبند

شماره مي کنند

زمستان پاره اي از من بود

من ان را اينجا در ميان روزهاي کوتاهم ديدم

ترسي در من است از اشيانه اي که مال من نيست

وبازوهام هرگزبه اندازه کافي براي رسيدن به گذشته اي

که از ان عبور کرديم بلند نيستند

اما تو

به گذشته ات برگرد

و خرجين زمين را بي هيچ ميلي به صعود به ازادي بشکاف

چي مي گي دروغ مي گي

katy85 — Sun, 19 Nov 2006 10:43:02 GMT

The moonless night

The stars come out from the net of herring
White faces of frontier

The watchman drives us to the end
The coldness of fall

tries to draw out the frog from my throat

شب بي ماه

ستاره ها از تور شاه ماهي بيرون مي ريزند

صورتهاي سپيد

نگهبان مرز ما را به انتها مي خواند

سرماي پاييز

سعي دارد قورباغه را از گلوي من بيرون بکشد

اينم چند تا طرح ازاراشي شيبوري

کرج که خيلي سرد شده

داره برففففففففف مياد